Ewangelia na Niedzielę
25.01.2026 – III Niedziela zwykła
Mt 4,12-23
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: „Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło”. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, Jezus ujrzał dwóch braci: Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za Nim. A idąc stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch braci: Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź i ojca i poszli za Nim. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
„Ja jestem światłością świata, kto idzie za Mną nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia”.
„Pójdźcie za Mną” – takie słowa kieruje Jezus do ludzi, którzy siedzą w ciemności i nie mają w sobie prawdziwego życia. Siedzieć w ciemności oznacza brak nadziei wyjścia, brak orientacji, gdzie trzeba się udać i brak możliwości działania. Jezus przychodzi jako światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, przychodzącego na świat. On przychodzi również do nas. Chrystus rozpoczyna swoje dzieło wyzwolenia człowieka z ciemności śmierci, głosząc Ewangelię o nawróceniu: nawracajcie się, albowiem bliskie jest Królestwo Niebieskie. Syn Boży głosi Dobrą Nowinę o niebie, o Królestwie Bożym. W Jego słowie nie ma nic przykrego, odstraszającego. Jezus wzywa do nawrócenia, do rozpoczęcia na nowo, do powrotu do Boga, do zmiany myślenia i działania. Tak się przybliża do nas Królestwo Niebieskie. Jezus podkreśla, że Królestwo jest bliskie, przybliżyło się, ponieważ jest ono obecne w Nim, w Człowieku, w którego życiu Bóg panuje doskonale, w pełni, w Synu Bożym, który jest całkowicie posłuszny Bogu. Dlatego Jezus mówi: pójdźcie za Mną, aby dzieło zbawienia, życie, które On ma, stało się również naszym udziałem.
Jeżeli pozwolimy, aby pociągnął nas styl życia Jezusa, jeżeli zrobimy to, co jest w naszej mocy, aby przylgnąć i przynależeć do Niego, to również nasze życie może zostać odnowione, ponieważ i nad nami Bóg będzie panował.
To właśnie stało się udziałem pierwszych uczniów, na których Jezus spojrzał z uwagą i miłością. Jezus jest początkiem nowej przyszłości dla Piotra, Andrzeja, Jakuba i Jana, także i dla nas, gdy mówi: „pójdźcie za Mną, uczynię was rybakami ludzi”. To znaczy tymi, którzy innych będą wyciągać z ciemności grzechu i prowadzić do prawdziwej światłości i wolności dzieci Bożych. Św. Jan Chryzostom zauważył: „nigdy nie zobaczywszy żadnego cudu, uwierzyli w tak wielką obietnicę i wszystko uważali za mniejsze od towarzyszenia Jemu. Wierzyli, że i oni będą mogli łowić innych tymi słowami, którymi zostali złowieni”.
Oni natychmiast odpowiadają na wezwanie Jezusa i podejmują swoją drogę nawrócenia, która polega na tym, aby pójść za Jezusem Chrystusem. Do Boga wraca się przychodząc do Jezusa Chrystusa, naśladując Jego życie. „Takiego posłuszeństwa wymaga od nas Chrystus: abyśmy nie odkładali nawet na jedną chwilę, choćby zmuszała nas jakaś istotna potrzeba” (św. Jan Chryzostom).
„Ja jestem światłością świata, kto idzie za Mną nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia”.
s. Izabela Iwańska
„Koinonia św. Pawła”
Zachęcamy do wspólnej z nami modlitwy Liturgii Godzin (jutrznia i nieszpory) za pośrednictwem naszej strony internetowej (zakładka: „Aby modlić się razem z nami”).
ZOBACZ TAKŻE: