Aktualności

Stała obecność Chrystusa w życiu Kościoła

 

 Relacji między Chrystusem, Słowem Ojca, i Kościołem nie można pojmować w kategoriach zwykłego wydarzenia z przeszłości, lecz jest to żywotna relacja, do której nawiązania powołany jest z osobna każdy wierny. Mówimy bowiem o obecności Słowa Bożego wśród nas dzisiaj: « A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata » (Mt 28, 20). Papież Jan Paweł II stwierdził: « Stała obecność Chrystusa przy człowieku każdej epoki urzeczywistnia się w Jego ciele, którym jest Kościół. Dlatego Chrystus obiecał swoim uczniom Ducha Świętego, który miał im «przypomnieć» i wyjaśnić Jego przykazania (por. J 14, 26), i stać się źródłem nowego życia w świecie (por. J 3, 5-8; Rz 8, 1-13) »[1]. Konstytucja dogmatyczna Dei verbum wyraża tę tajemnicę, posługując się biblijnym obrazem dialogu oblubieńców: « Bóg, który niegdyś przemówił, bezustannie rozmawia z Oblubienicą swego umiłowanego Syna, a Duch Święty, dzięki któremu żywy głos Ewangelii rozbrzmiewa w Kościele, a przez Kościół w świecie, doprowadza wierzących do całej prawdy i sprawia, że słowo Chrystusa przebywa w nich obficie (por. Kol 3, 16) »[2].

Oblubienica Chrystusa, nauczycielka słuchania, również dzisiaj powtarza z wiarą: « mów, o Panie, Twój Kościół Cię słucha »[3]. Dlatego Konstytucja dogmatyczna Dei verbum zaczyna się od słów: « Sobór Święty ze czcią słuchając słowa Bożego i ufnie je głosząc… »[4]. Faktycznie jest to dynamiczna definicja życia Kościoła: « Tymi słowami Sobór wskazuje cechę wyróżniającą Kościół: jest on wspólnotą, która słucha słowa Bożego i je głosi. Kościół nie żyje samym sobą, lecz Ewangelią, z której zawsze i wciąż na nowo czerpie wskazania na dalszą drogę. Tylko ten, kto przede wszystkim słucha słowa Bożego, może stać się później jego głosicielem – te słowa powinien wziąć sobie do serca i odnieść do siebie każdy chrześcijanin »[5]. W słowie Bożym, głoszonym i słuchanym, oraz w sakramentach Jezus mówi dzisiaj, tu i teraz, do każdego z nas: « Ja jestem twój, daję się tobie », aby człowiek mógł Go przyjąć i odpowiedzieć, mówiąc: « ja jestem Twój »[6]. Tym samym Kościół jawi się jako środowisko, w którym dzięki łasce możemy doświadczyć tego, o czym mówi Prolog św. Jana: « Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi » (J 1, 12).

Benedykt XVI, Adhortacja Verbum Domini II 51.

 

[1] Enc. Veritatis splendor (6 sierpnia 1993), 25: AAS 85 (1993), 1153.
[2] N. 8.
[3] Relatio post disceptationem, 11.
[4] N. 1.
[5] BENEDYKT XVI, Przemówienie do uczestników międzynarodowego kongresu nt.: « Pismo Święte w życiu Kościoła » (16 września 2005): AAS 97 (2005), 956; L’Osservatore Romano, wyd. polskie, n. 11-12/2005, s. 25.
[6] Por. Relatio post disceptationem, 10.

 

 

 

 

Skip to content