Aktualności

Elementy duchowości celebracji Eucharystii (IV)

 

Wcześniejsze rozważania można znaleźć tutaj: link. Oto kolejny temat:

 

Pamiątka – pamięć

 

U podstaw sprawowania Eucharystii znajduje się polecenie skierowane przez Jezusa do Apostołów w noc przed Jego Męką: Czyńcie to na moją pamiątkę (1 Kor 11, 24-25; Łk 22, 19). Hebrajskie terminy zikkaron i azkarah (od zakar – pamiętać) oraz ich odpowiedniki: greckie: anamnesis i mnemosynon i łaciński: memoriale (lub: memoria) oznaczają nie tyle wewnętrzny akt ludzkiej pamięci o dokonanym przez Jezusa zbawczym dziele, ile upamiętnienie uobecniające to zbawcze dzieło raz na zawsze dokonane na krzyżu. Pod osłoną liturgicznego obrzędu ustanowionego przez Chrystusa Kościół głosi Jego Śmierć, jednoczy się z aktem Jego zbawczego wstawiennictwa jako wiecznego Arcykapłana, który z własną krwią wszedł do wiekuistego Przybytku, dokonawszy dzieła odkupienia przez swoje posłuszeństwo (por. Hbr 9, 11-15; 10, 4-14). W Eucharystii „Kościół sprawuje pamiątkę Chrystusa; tego, co uczynił i co powiedział, Jego wcielenia, śmierci, zmartwychwstania, wniebowstąpienia (…). W niej dokonuje się pamiątka całej historii zbawienia, zapowiadanej w Starym Przymierzu (…) to, co Bóg – Ojciec, Syn i Duch Święty – uczynił i czyni dla całej ludzkości od stworzenia do <<nowego stworzenia>> w Chrystusie (por. 2 Kor 5, 17), w oczekiwaniu na Jego przyjście przy końcu czasów, dla zjednoczenia w sobie wszystkiego” (RE nr 23; por. 1 Kor 11, 26; Ef 1, 10).

To sakramentalne upamiętnienie winno kształtować u uczestników celebracji postawę pamięci „o wszystkich darach otrzymanych od Boga w Chrystusie”. Ta zaś pamięć powinna rodzić wdzięczność, bezinteresowną ofiarność i odpowiedzialność za wszelkie dary natury (życie, zdrowie, przynależność do wspólnoty rodzinnej) i łaski (łaski sakramentalne, członkostwo we wspólnocie Kościoła), w tym również troskę o pomnażanie i rozwój „talentów” (RE nr 23; aluzja do przypowieści: Mt 25, 14-30).

Ciekawą refleksję snuje Jan Paweł II w książce Pamięć i tożsamość (Kraków 2005) na temat pamięci Maryi – Matki Jezusa: „Pamięć Maryi jest szczególnym źródłem poznania Chrystusa, źródłem z niczym nieporównywalnym (…). Otóż ta macierzyńska pamięć Maryi jest szczególnie ważna dla bosko-ludzkiej tożsamości Kościoła. Można powiedzieć, że z tej pamięci Maryi czerpie pamięć nowego ludu Bożego, wciąż na nowo przeżywającego w celebracji eucharystycznej czyny i słowa Chrystusa poznane również z ust Matki Bożej. Ostatecznie pamięć Kościoła jest również pamięcią matczyną, bo Kościół jest matką, która pamięta” (s. 152n).

 

Ks. prof. Stanisław Czerwik

 

 

Fragment artykułu: Duchowość liturgiczna i eucharystyczna – tajemnica wiary w liturgii i w życiu chrześcijańskim: Chrystus pośród nas (Kol 1, 27), [w:] Wiara Liturgia Ewangelizacja. Materiały z Konferencji w Roku Wiary, „Koinonia św. Pawła” w Kielcach, 8 czerwca 2013.

 

 

Skip to content