bez kategorii

Co oznacza „Alleluja”?

 

„W tym czasie naszego pielgrzymowania jako pocieszenie na drodze śpiewamy „Alleluja” (Chwalcie Pana!); teraz bowiem „Alleluja” jest dla nas pieśnią wędrowców. Po trudnej drodze dążymy jednak do ojczyzny spokoju, w której, odrzuciwszy wszystkie nasze prace, pozostanie już tylko „Alleluja!”.

Św. Augustyn, Sermo 255, [w:] Eucharystia pierwszych chrześcijan, BOK, Kraków 2014, s. 230.

 

„Ponieważ podobało się Panu Bogu naszemu, abyśmy tu, obecni cieleśnie, wraz z wami, drodzy moi, śpiewali Jemu „Alleluja”, co znaczy po łacinie „Chwalcie Pana”, chwalmy Pana, bracia, życiem i językiem, sercem i ustami, głosem i  uczciwym życiem. Bóg chce, abyśmy tak Mu śpiewali „Alleluja”, aby w chwalących nie było rozdźwięku. Niech więc najpierw zgadzają się w nas język i życie, usta i sumienie. Niech się zgadzają, mówię, głosy z dobrym postępowaniem, aby słowa pełne dobroci nie stały się świadectwem przeciw złemu postępowaniu. O szczęśliwe „Alleluja” w niebie, gdzie aniołowie są świątynią Boga! Tam jest prawdziwa zgoda wychwalających, gdzie jest bezpieczna radość śpiewających. Tam żadne prawo ciała nie sprzeciwia się prawu ducha, tam nie ma sporów spowodowanych chciwością, które zadają klęskę miłości. Śpiewajmy więc „Alleluja” troszcząc się o to, abyśmy kiedyś tam je mogli śpiewać bezpiecznie”.

Św. Augustyn, Sermo 156, [w:] Eucharystia pierwszych chrześcijan, BOK, Kraków 2014, s. 230.

 

 

 

Skip to content